foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

ปฏิทิน

January 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

071790
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
863
3584
8064
61049
28480
4632
71790

Your IP: 54.234.45.10
2018-01-20 15:11

นิทานน้ำใจ187

หมวกกับเทวรูปหิน จิโซ

ที่หมู่บ้านเล็กๆ ในชนบทแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น มีตายายยากจนสองคนหาเลี้ยงชีพด้วยการสานหมวกหญ้าญี่ปุ่น ที่เรียกว่าคะสะช่วงที่เทศกาลปีใหม่กำลังจะมาถึง ยายปรึกษากับตาว่า… “ตอนนี้เราทั้งสองคนแทบจะไม่เหลือข้าวสารอยู่เลย แถมหิมะก็หนาจนหาหญ้ามาสานหมวกได้ยากลำบากเหลือเกิน แล้วจะสานหมวกไปขายกันได้อย่างไรล่ะ?”ทันใดนั้น ลูกหนูตัวหนึ่งก็โผล่หน้าออกมาจากรูข้างผนัง แล้วร้องว่า “หิวจังเลยยยยย” ......พ่อหนูและแม่หนูจึงดุลูกหนูว่า “บ้านนี้ยากจน จนแทบไม่มีอะไรเหลือให้เรากินเลย อดทนหน่อยก็แล้วกันนะลูก”

คุณตาได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “เจ้าหนูตัวน้อย… น่าสงสารจังเลย แม้แต่หนูก็ยังต้องมาทนหิวไปกับเราด้วย”  จากนั้นคุณตาได้มอบข้าวสารที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดให้กับครอบครัวหนูไปเช้าวันต่อมา หลังจากกินอาหารเช้าซึ่งมีเพียงผักดองและน้ำชาแล้ว พวกหนูก็ออกเดินไปในกองหิมะ และเก็บหญ้าซึ่งใช้สำหรับทำหมวกคะสะกลับบ้านมาได้จำนวนหนึ่ง พวกมันมอบฟ่อนหญ้าให้กับสองตายาย แล้วกล่าวว่า “พวกเราขอตอบแทนสำหรับอาหารเมื่อคืนนี้ด้วยหญ้าฟ่อนนี้ก็แล้วกันนะ…” คุณตาคุณยายซาบซึ้งใจมาก พร้อมทั้งกล่าวขอบคุณครอบครัวหนูถ้าตายายสามารถสานหมวกแล้วนำไปขายในเมือง น่าจะได้เงินพอที่จะซื้ออาหารกลับมาได้มากพอสำหรับเทศกาลปีใหม่ ดังนั้นทั้งหนูและคนต่างช่วยกันสานหมวกอย่างขะมักเขม้น เมื่อทำเสร็จแล้ว ชายแก่ก็แบกหมวกเหล่านั้นขึ้นหลัง มุ่งหน้า เข้าเมืองเมื่อเดินมาถึงชานเมือง คุณตาเห็นรูปสลักหินเทวรูปจิโซ (Jizo-sama)* ตั้งเรียงรายอยู่จิโซ เป็นเทวรูปสลักหินที่ชาวญี่ปุ่นนิยมตั้งไว้ตามทาง คล้ายศาลพระภูมิในเมืองไทย เพื่อคอยปกป้องคุ้มครองคนทั่วไปที่สัญจรไปมาเมื่อคุณตาเห็นหิมะที่คลุมอยู่เต็มหัวของเทวรูปจิโซ. จึงกล่าวว่า “ท่านจิโซ… ดูเหมือนท่านจะหนาวมากนะ”  ต่อจากนั้นตาก็นำผ้าขนหนูที่คาดศีรษะไว้ มาเช็ดหิมะออกจากหัวของรูปแกะสลักจิโซจนหมดขณะที่ในเมืองนั้น ผู้คนกำลังเตรียมตัวสำหรับเทศกาลปีใหม่กันอย่างสนุกสนาน อึกทึกครึกโครม ดังนั้นเมื่อเข้าเมืองไปแล้ว ชายแก่ที่พยายามตะโกนขายหมวกสาน จึงไม่ค่อยได้รับความสนใจเท่าที่ควร เวลาผ่านไปจนเริ่มค่ำ ถนนเริ่มไร้ผู้คน คุณตาก็ยังไม่สามารถขายหมวกหญ้าได้แม้แต่ใบเดียว จนกระทั่งเขาต้องตัดสินใจแบกหมวกขึ้นหลังอีกครั้งเพื่อกลับบ้าน ระหว่างทาง.. เขารำพึงรำพันอย่างหดหู่ว่า “ข้าทำอะไรไม่ได้เลย… ไม่มีอะไรเลย แม้กระทั่งของขวัญปีใหม่ที่สามารถมอบให้ท่านจิโซได้”

      

 

เมื่อเดินกลับมาถึงบริเวณที่รูปสลักหินจิโซตั้งอยู่ ชายแก่ก็สังเกตเห็นหิมะที่ตกมาคลุมหัวของรูปปั้นอีกครั้ง. คุณตาก็ทำเช่นเดิม คือปัดหิมะออกจากรูปปั้นทั้งหมด คุณตากล่าวกับรูปปั้นจิโซว่า…“ข้าขายหมวกสานไม่ได้เลย ไม่มีเงินมาซื้อข้าว  ข้าจึงไม่มีอาหารมาถวาย ถ้างั้น… ข้าจะสวมหมวกสานเหล่านี้ให้กับพวกท่านแทนก็แล้วกันนะ” หลังจากสวมหมวกลงบนหัวของรูปปั้นจนหมดหมวกแล้ว แต่ปรากฎว่าหมวกมีไม่พอ เพราะรูปสลักจิโซนั้นมี 6 องค์ ขณะที่หมวกสานมีแค่ 5 ใบ. ดังนั้นคุณตาจึงนำผ้าขนหนูของเขามาพันที่หัวของเทวรูปสลักจิโซองค์สุดท้าย แล้วจึงเดินกลับบ้านท่ามกลางหิมะตก โดยไม่มีอะไรคลุมหัวเลย 

          เมื่อกลับถึงบ้าน บรรดาหนูเห็นตาไม่มีหมวกสานกลับมาด้วย ก็ตื่นเต้นดีใจคิดว่าตาขายหมวกจนหมดเกลี้ยง แต่คุณตากล่าวว่า “ให้อภัยข้าเถอะ ข้าไม่สามารถขายหมวกได้แม้แต่ใบเดียว” ก่อนที่จะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้คุณยายและครอบครัวหนูฟัง หลังจากได้ฟังเรื่องทั้งหมด ยายก็บอกว่า “นั่น! เป็นการกระทำที่ดี มีน้ำใจงามมากๆ เลยนะ งั้นเรามาฉลองปีใหม่กันด้วยผักดองและน้ำอุ่นกันเถอะ”

                  กลางดึกคืนนั้น มีเสียงร้องอยู่ด้านนอกบ้านว่า “มีของปีใหม่มาส่ง! มีของปีใหม่มาส่ง! “โดยไม่บอกว่าส่งมาจากผู้ใด

เมื่อสองตายายเปิดประตูออกไปก็พบกับข้าวสาร และปลา วางอยู่ด้านนอก ตายายและครอบครัวหนูจึงช่วยกันทำอาหาร

แล้วนำกล่องอาหารปีใหม่ที่พวกเขาช่วยกันทำไปถวายแด่เทวรูปสลักจิโซที่ชานเมือง คุณตากล่าวว่า “ตอนนี้ข้าสามารถนำของมาถวายท่านได้แล้วครับ”

 

ที่มา : https://klingonbuddhist.wordpress.com/2012/03/18/
hats-for-jizo-a-japanese-buddhist-tale/
และ
https://youtu.be/wupQwivSsqY

 >>> ดาวน์โหลดนิทาน pdf <<<