foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

ปฏิทิน

January 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

071777
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
850
3584
8051
61049
28467
4632
71777

Your IP: 54.234.45.10
2018-01-20 15:10

นิทานน้ำใจ190

จอมกระล่อน

มีเด็กหนุ่มเวียดนามคนหนึ่ง ที่คนทั้งหลายเรียกว่า จอมกะล่อน     เขาเป็นเด็กฉลาด แต่ใช้ความฉลาดส่วนใหญ่ในการพูดปด. เขาสนุกกับการหลอกคนอื่นได้รอบบ้าน ไม่มีผู้ใดรอดจากการเป็นเหยื่อให้เขาหลอกต้มไปได้เลย แม้แต่ป้าและลุงผู้ซึ่งเลี้ยงเขามา. หลังจากพ่อแม่ของเขาตายไปวันหนึ่งลุงของเขาออกไปไถนา ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปไม่ไกลนัก ส่วนป้าก็อยู่บ้านทำงานบ้าน ขณะที่เขาเฝ้าดูป้าทำครัว จอมกะล่อนก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา นึกกลวิธีที่จะล้อป้าและลุงของตนออกมาได้อย่างหนึ่ง เขารีบย่องออกจากบ้านวิ่งไปท้องนาที่ลุงกำลังไถอยู่“ลุงครับ ลุง” เขาตะโกนเรียกลุงเมื่อเขาวิ่งไปถึงนา“กลับบ้านเดี๋ยวนี้เร็วๆเข้า  ป้าตกกระไดลงมา เลือดโชก. ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดี”ลุงเผ่นกลับบ้านทันทีโดยไม่ทันพูดอะไรสักคำ แต่จอมมุสากลับวิ่งไปตามทางลัดตัดถึงบ้านก่อนหน้าลุงจะไปถึง เขาวิ่งเข้าไปในบ้าน ตะโกนลั่น“ป้าครับป้า ลุงถูกควายขวิดที่ท้องนาแน่ะ ดูเหมือนขวิดเอาท้องทะลุเลย ”

เขาพูดยังไม่ทันจบ ป้าก็วิ่งออกจากบ้านไปแล้ว เขามองตามหลังป้าไปแล้วก็หัวเราะสนุก และเข้าไปหลบซ่อนอยู่หลังบ้านป้าออกวิ่ง วิ่งอย่างเร็วที่สุด. พอถึงหัวเลี้ยวมุมถนน ป้าก็ชนโครมเข้าให้กับใครคนหนึ่ง สามีของป้านั่นเอง กำลังหอบแฮ่กๆเหงื่อโซมกาย ทั้งคู่มองดูกันอย่างตะลึงพรึงเพริดพูดไม่ออก“ไอ้จอมโกหกนั่นอีกแล้ว” ทั้งสองคนรู้ทันทีว่าโดนเล่ห์ของเจ้าหลานชายเข้าอีกแล้ว ทั้งลุงและป้าโมโหใหญ่“ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่จะยอมให้อ้ายตัวร้ายมันหลอกเรา” ลุงพูดออกมาแล้วทั้งสองคนก็เข้าบ้าน พบจอมกะล่อนซ่อนอยู่หลังบ้าน จึงลากตัวมาใส่ลงในกรงไม้ไผ่กรงใหญ่ ปิดประตูแน่นหนา“อยู่ในนี้แหละ จนกว่าตะวันจะตกดิน” ลุงว่า “แล้วป้ากับข้าจะลากกรงไปโยนลงแม่น้ำ เจ้าจะได้ไม่เที่ยวพูดโกหกหลอกใครๆอีก”ตกเย็นป้าและลุงก็หามกรงไปที่แม่น้ำ ขณะที่โยนลงในแม่น้ำ พ่อจอมกะล่อนก็ร้องออกมาว่า“คุณลุงคุณป้าครับ ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ผมก็พร้อมแล้วที่จะก้มหน้ารับโทษ แต่ได้โปรดทำอะไรให้ผมสักอย่างเป็นครั้งสุดท้ายเถิดครับ ผมมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อศิลปะแห่งการพูดปด ผมแอบเก็บไว้ข้างหลังกระบุงข้าวที่ในบ้าน ขอหนังสือเล่มนั้นให้ผมก่อนเถิดครับ ผมจะได้เอาไปอ่านในนรกด้วย”