foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

ปฏิทิน

January 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

071781
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
854
3584
8055
61049
28471
4632
71781

Your IP: 54.234.45.10
2018-01-20 15:10

นิทานน้ำใจ190

จอมกระล่อน

มีเด็กหนุ่มเวียดนามคนหนึ่ง ที่คนทั้งหลายเรียกว่า จอมกะล่อน     เขาเป็นเด็กฉลาด แต่ใช้ความฉลาดส่วนใหญ่ในการพูดปด. เขาสนุกกับการหลอกคนอื่นได้รอบบ้าน ไม่มีผู้ใดรอดจากการเป็นเหยื่อให้เขาหลอกต้มไปได้เลย แม้แต่ป้าและลุงผู้ซึ่งเลี้ยงเขามา. หลังจากพ่อแม่ของเขาตายไปวันหนึ่งลุงของเขาออกไปไถนา ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปไม่ไกลนัก ส่วนป้าก็อยู่บ้านทำงานบ้าน ขณะที่เขาเฝ้าดูป้าทำครัว จอมกะล่อนก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา นึกกลวิธีที่จะล้อป้าและลุงของตนออกมาได้อย่างหนึ่ง เขารีบย่องออกจากบ้านวิ่งไปท้องนาที่ลุงกำลังไถอยู่“ลุงครับ ลุง” เขาตะโกนเรียกลุงเมื่อเขาวิ่งไปถึงนา“กลับบ้านเดี๋ยวนี้เร็วๆเข้า  ป้าตกกระไดลงมา เลือดโชก. ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดี”ลุงเผ่นกลับบ้านทันทีโดยไม่ทันพูดอะไรสักคำ แต่จอมมุสากลับวิ่งไปตามทางลัดตัดถึงบ้านก่อนหน้าลุงจะไปถึง เขาวิ่งเข้าไปในบ้าน ตะโกนลั่น“ป้าครับป้า ลุงถูกควายขวิดที่ท้องนาแน่ะ ดูเหมือนขวิดเอาท้องทะลุเลย ”

เขาพูดยังไม่ทันจบ ป้าก็วิ่งออกจากบ้านไปแล้ว เขามองตามหลังป้าไปแล้วก็หัวเราะสนุก และเข้าไปหลบซ่อนอยู่หลังบ้านป้าออกวิ่ง วิ่งอย่างเร็วที่สุด. พอถึงหัวเลี้ยวมุมถนน ป้าก็ชนโครมเข้าให้กับใครคนหนึ่ง สามีของป้านั่นเอง กำลังหอบแฮ่กๆเหงื่อโซมกาย ทั้งคู่มองดูกันอย่างตะลึงพรึงเพริดพูดไม่ออก“ไอ้จอมโกหกนั่นอีกแล้ว” ทั้งสองคนรู้ทันทีว่าโดนเล่ห์ของเจ้าหลานชายเข้าอีกแล้ว ทั้งลุงและป้าโมโหใหญ่“ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่จะยอมให้อ้ายตัวร้ายมันหลอกเรา” ลุงพูดออกมาแล้วทั้งสองคนก็เข้าบ้าน พบจอมกะล่อนซ่อนอยู่หลังบ้าน จึงลากตัวมาใส่ลงในกรงไม้ไผ่กรงใหญ่ ปิดประตูแน่นหนา“อยู่ในนี้แหละ จนกว่าตะวันจะตกดิน” ลุงว่า “แล้วป้ากับข้าจะลากกรงไปโยนลงแม่น้ำ เจ้าจะได้ไม่เที่ยวพูดโกหกหลอกใครๆอีก”ตกเย็นป้าและลุงก็หามกรงไปที่แม่น้ำ ขณะที่โยนลงในแม่น้ำ พ่อจอมกะล่อนก็ร้องออกมาว่า“คุณลุงคุณป้าครับ ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ผมก็พร้อมแล้วที่จะก้มหน้ารับโทษ แต่ได้โปรดทำอะไรให้ผมสักอย่างเป็นครั้งสุดท้ายเถิดครับ ผมมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อศิลปะแห่งการพูดปด ผมแอบเก็บไว้ข้างหลังกระบุงข้าวที่ในบ้าน ขอหนังสือเล่มนั้นให้ผมก่อนเถิดครับ ผมจะได้เอาไปอ่านในนรกด้วย”

 

  

นิทานน้ำใจ189

เจ้าชายแตงโม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแตงโมวิเศษอยู่ต้นหนึ่ง เป็นของเจ้าชายแห่งเมืองดินดำน้ำดี  แตงโมนี้มีรสชาติหวานอร่อยที่สุด  แต่จะให้ผลวันละ 1 ลูก เท่านั้น เจ้าชายหวงมาก ไม่ยอมแบ่งให้ใครกินเลยอยู่มาวันหนึ่ง แตงโมที่ออกมาในเช้าวันนั้นหายไป เจ้าชายกริ้วมาก  ประกาศจะลงโทษผู้ที่โขมยแตงโมไป ทันใดนั้นนกตัวหนึ่งก็บินมาเกาะกิ่งไม้ตรงหน้าพระพักตร์เจ้าชาย  และสารภาพว่าเป็นผู้ขโมยแตงโมไปช่วยชีวิต ลูกๆ ที่อดอาหารมาหลายวัน"ตอนนี้ลูกข้าหลับไปด้วยความอิ่มหนำแล้ว  เจ้าชายจะลงโทษอะไรข้าก็ยอม"  นกตอบอย่างกล้าหาญ"อื๋อ...เพื่อเห็นแก่ความรักที่เจ้ามีต่อบุตร เราจะละเว้นโทษแก่เจ้า"  เจ้าชายตอบอย่างใจดีวันรุ่งขึ้นเกิดเหตุการณ์ประหลาด แตงโมออกผล 2 ลูก เจ้าชายแปลกพระทัยมาก  แต่ไม่ยอมแบ่งให้ใครอยู่ดีวันถัดมาแตงโมที่ออกมา 2 ลูกได้หายไป 1 ลูก เจ้าชายกริ้วมาก รับสั่งให้ทหารออกตามจับตัวขโมย ทันใดนั้นก็มีหนูตัวเล็กๆ วิ่งมาสารภาพว่าเป็นผู้.  โขมย แตงโมไปช่วยชีวิตแม่ที่กำลังป่วยหนัก"ตอนนี้แม่ของข้าก็หายป่วยเพราะแตงโมวิเศษของท่าน ท่านจะลงโทษอะไรข้าก็ยอม"

เจ้าชายเห็นแก่ความดีของหนู จึงตอบว่า

"อื๋อ...เพื่อเห็นแก่ความกตัญญูของเจ้า เราจะเว้นโทษแก่เจ้า"

วันรุ่งขึ้นเกิดเหตุการณ์ประหลาดยิ่งขึ้น แตงโมออกผลเป็น 3 ลูก เจ้าชายแปลกพระทัยยิ่งนัก แต่ก็คงไม่ยอมแบ่งแตงโมให้ใคร

ถัดมาอีกวันแตงโมที่ออกมา 3 ลูก เหลือเพียง 2  ลูก เจ้าชายกริ้วมากกว่าครั้งก่อนๆ รับสั่งให้ทหารจับขโมยให้ได้ และแล้วมีลิงน้อยตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาสารภาพว่า เป็นผู้ขโมยแตงโมไปช่วยฝูงลิงที่กำลังจะอดน้ำตาย

"ตอนนี้พรรคพวกข้าก็รอดตายแล้ว เจ้าชายจะลงโทษอะไรข้าก็ยอม"

เจ้าชายเห็นแก่ความดีของลิงน้อยจึงตอบว่า

"อื๋อ...เพื่อเห็นแก่ความห่วงใยที่เจ้ามีต่อพวกพ้อง เราจะละเว้นโทษแก่เจ้า"

วันรุ่งขึ้นแตงโมออกผลเป็น 4 ลูก คราวนี้เจ้าชายไม่แปลกพระทัย เพราะพระองค์ทรงรู้แล้วว่า แตงโมวิเศษของพระองค์จะออกลูกเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่พระองค์แบ่งให้คนอื่น ดังนั้นจึงมีรับสั่งให้ทหารนำแตงโมไปแบ่งให้ราษฎรและสัตว์ใหญ่น้อยทุกวัน

จากนั้นแตงโมก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นสิบเป็นร้อย ชาวเมืองจึงขนานนามพระองค์ตั้งแต่นั้นมาว่า " เจ้าชายแตงโม"

ดาวน์โหลดนิทาน PDF

 

 

 

 

นิทานน้ำใจ191

ลูกไก่ใจกล้า กับ หมาจิ้งจอก

ในป่าแห่งหนึ่งของเวียดนาม มีแม่ไก่ตัวหนึ่ง ซึ่งรักลูกเจี๊ยบของตนมาก จะไปไหนก็พาไปด้วยวันหนึ่ง ขณะที่แม่ไก่กำลังพาลูกๆ เจ็ดตัวหาอาหารอยู่นั้น หมาจิ้งจอกใจร้ายตัวหนึ่งมาแอบอยู่หลังพุ่มไม้ จ้องมอง น้ำลายไหล เพราะอยากจับกินทั้งแม่ไก่และลูกเจี๊ยบหมาจิ้งจอกเฝ้ารอจนถึงเวลาที่แม่ไก่พาลูกเจี๊ยบทั้งเจ็ดกลับบ้าน หมาจิ้งจอกก็ย่องตามมา พอตกดึกหมาจิ้งจอก แอบเข้าไปคาบแม่ไก่ แล้วหนีเข้าไปในป่ารุ่งเช้า ลูกเจี๊ยบทั้งเจ็ด ตื่นมาหาแม่ไม่เห็น ร้องไห้ แง แงค้างคาว ห้อยหัว บอกลูกไก่ว่าเห็นหมาจิ้งจอกคาบแม่ไก่ไป  พร้อมกับชี้ทาง ไปโพรง หมาป่าลูกเจี๊ยบใจกล้า ตั้งหน้าเดินไป ตามทางที่ค้างคาวบอกแม่ผึ้งเห็นลูกเจี๊ยบทั้งเจ็ดตามหาแม่เกิดสงสาร จึงบอกว่า "ข้าขอไปช่วยแม่ไก่ด้วย"

ปลาไหลตัวใหญ่หนังลื่นเห็นลูกเจี๊ยบทั้ง เจ็ดร้องหาแม่ จึงบอกว่า "ข้าขอร่วมเดินทางไปกับลูกเจี๊ยบด้วย”คณะของลูกเจี๊ยบใจกล้าทุกตัว เดินมาจนถึงที่อยู่ของหมาจิ้งจอกในโพรงใหญ่ ที่ชายป่าขณะนั้นจิ้งจอกใจร้ายกำลังเตรียมฆ่าไก่ เพื่อทำไก่ย่างปลาไหล เลื้อยซุ่มปิดโพรงไม้ที่อยู่ของหมาจิ้งจอก พร้อมลุย เต็มที่ลูกเจี๊ยบทุกตัวมี ท่อนไม้ เตรียมสู้เมื่อหมา จิ้งจอก ออกมาก่อไฟ  มันเดินเหยียบหลังปลาไหล จนลื่นไถลหกล้มแม่ผึ้งบินตรงไปต่อยที่จมูกหมาจิ้งจอกลูกเจี๊ยบใจกล้าเอาท่อนไม้ไล่ตีหมาที่ถูกผึ้งต่อย

หมาจิ้งจอก ทนเจ็บ ไม่ไหว วิ่งหนีไป ในป่า ทิ้งแม่ไก่ที่มัดไว้

ลูกไก่วิ่งไปแก้เชือกที่มัด แล้วเข้าไปซุกใต้ปีกแม่ไก่ ที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด

ลูกไก่บอก "ขอบคุณ เพื่อนๆที่ร่วม ต่อสู้"

นิทานเรื่องนี้สอนอะไร..ใครตอบได้บ้างเอ่ย คิดได้บอกด้วยนะ

 ดาวน์โหลดนิทาน PDF